The Economist: l'industrie des accidents en Turquie

Crise financière mondiale, a déclaré l'industrie est en train de créer la crise en Turquie a montré des exemples. Le magazine The Economist, la taille de la fabrication de la crise, l'accent n'est toujours pas entièrement compris "l'industrie, le Brésil, la Malaisie et la Turquie dans l'Europe de l'Est, tels que les écrasements. Affaire de milliers d'usines abandonnées en Chine ", écrivait-il.

Malgré cela, The Economist, la couverture du dernier numéro de l'industrie d'être secourus par les pouvoirs publics s'y opposent.

Prestigieux hebdomadaire The Economist, dans le dernier numéro de l'industrie manufacturière fait çöküşüö nu couverture. Magazine britannique, examine le problème de rédaction, la "crise financière a entraîné une crise industrielle yarattıö opinion. L'an dernier, la puissance destructrice de la crise financière mondiale est une crise, mais la taille de l'industrie manufacturière est encore l'enregistrement de la pleine compréhension des magazines, une raison importante qui plus est dit à apparaître sur les dimensions nationales.

La production industrielle aux Etats-Unis les trois derniers mois, 3,6 pour cent, 4,4 pour cent en baisse İngiltere'dre fait remarquer que l'analyse de l'effondrement, en fonction des exportations de produits manufacturés est plus grande dans les pays ont souligné. Dans ce contexte, la baisse du quatrième trimestre de 6,8 pour cent en Allemagne, 21,7 pour cent à Taïwan, pour atteindre 12 pour cent au Japon, est remarquable que le magazine, a écrit le texte suivant:

"L'industrie, le Brésil, la Malaisie et la Turquie dans l'Europe de l'Est, tels que les écrasements. Des milliers d'usines en Chine, est abandonnée. Les employés, pour la nouvelle année, les maisons de vacances dans les zones rurales ne sont plus là. Millions jamais retourné dönmedi.

Magazine britannique, le système financier de récupérer de la part du gouvernement est maintenant demandé de soutenir l'industrie en précisant le terme "industrie spécifique de soutien est honnête?" Question "non" était la réponse. Permanent sur les défis de l'industrie de récupérer les magazines, a exprimé l'opinion suivante:
"Les gouvernements, qui doivent être sauvegardés, ou l'une des sociétés de l'industrie de savoir ce que la bonne taille? Décision en la matière appartient aux consommateurs. Le son de la très lobbyiste ou le plus intelligent de l'industrie ne fait pas que donner de l'argent, serait une perte. La demande d'aide ne peuvent pas obtenir de l'aide de la malheureuse secteur à des domaines de la chance, les soufflets de se déplacer uniquement en crise "

Read more...

Paranızı Hızla Kaybediliyorsanız Ne Yapılmalısınız?

Eski arkadaşımla birlikte vergi işi yapan bir franchise satın almıştık. Bu franchise’ı seçmiştik çünkü başlangıç maliyeti karşılayabiIeceğimiz bir düzeydeydi ve operasyonunu gerçekleştirebileceğimiz bir işti.


Günlük işimin dışında geleceğe dönük bir yatırım oluşturacak bir şey yapmak istiyordum. Diğer kişilerden ekibe katılmalarını istedim. Onlar da isteğimi yerine getirdiler. Eşim yaptığımı bütün kalbiyle destekledi. Desteğin gösterme yollarından biri olarak, iş yatırımından benim payıma düşeni ödemek için kendi emeklilik fonunu kullandı. Ortaklanırının benden daha fazla esnekliği bulunuyordu çünkü an­laşmanın bir bölümü de benim var olan tam zamanlı işimde çalışmayı sürdürmemi öngörüyordu. Ortaklardan biri gayrimenkul yatırımcısı ve iş sahibiydi. Bir diğeri kamu sektöründen emekliydi. Onlar işi gündüzleri, ben de geceleri yürütüyordum.

İlk vergi dönemimizden 2003 yılında geçtik. Nisan veya Mayıs civarında, işlerin yoğun olmadığı aylarda neler yapacağımızı tartışıyor­duk. İlk dönemimiz başarılı geçmişti; yapacağımızı düşündüğümüz­den iyiydi ama iyimser hedeflerimizin altında kalmıştık. Daha önce vergi işi yapmamıştık ve başladığımızda bu bizde asabiyete neden ol­muştu. Ancak franchise veren şirketin reklamlarında ortaya. Koydukları tutmuştu ve iyi gidiyorduk.

Bankada paramız vardı. Kapatırsak, faturalarımızdan kalanı öde­yebilir ve yılın kalanını da çıkarabilirdik. O ilk yılda mantığa göre de­ğil, adrenalin ve duygularımızla çalışıyorduk. Biz ne düşünüyorduk? Yerimizle ilgili üç yıllık finansal kiralama­mız vardı ve kapımızı çalıp bize vergi işi cirosu sağlayacak kimse bulunmadığı için finansal kiralama maliyetini karşılamak için bir şey yapmamız gerekiyordu.

Böylece başka bir işin de aynı derecede iyi gideceğini düşünerek, vergi işini tamamladığını düşündüğümüz çek bozma işine girdik. Ha­talıydık. Aynı şey olmadığını kısa sürede anladık. Biz işi öğrenene ka­dar Eylül geldi ve bankada kalan paramız sadece birkaç bin Dolar’dı. Hala, vergi mevsiminin başlamasında kalan üç ay boyunca genel gi­derlerimizi ödemenin bir yolunu bulmamız gerekiyordu. Korku ve belirsizlik bize egemen oldu. Nakdimiz tükeniyordu ve bir sonraki vergi mevsimine kadar nasıl idare edeceğimizi belirlemeye çalışıyorduk. Ben işe daha fazla para koymamız gerektiğini düşünü­yordum. Daha önce iş tecrübesi yaşamış olan ortağım Aislee Jackson, bunu kesinlikle red­detti. Sönen bir ateşe daha fazla yakıt dökme­yecekti. O, bakış açısını şu sorularla ortaya koydu: Neden para kazanamıyoruz? Düzelme umudu olmadan paramızı hemen bir şeye ne­den daha fazla para koyayım ki?


Daha fazla yatırımı eklemeden bunu yapmanın bir yolunu bulmamız gerekiyordu. Aislee konuşmaya başlayınca, kötü bir duruma yatırdığımız paradan kazanç elde edemeyeceğimizi fark ettik. Sonunda daha fazla para batırmadan işi çevirmeyi başardık. İkin­ci işten olabildiği kadar fazlasını kurtararak bu işi kapamak. O telefon konuşmalarını yapmak insana azap çektiriyordu. Bize kredi verenlerle girişimciler gerçekleştirmek zorundaydık. İçlerinde en büyük ikisi, toprak sahibimiz ile telefon şirketiydi. Yerimize kesinlikle ihtiyacımız vardı. Telefonumuza kesinlikle ihtiyacımız vardı. Toprak sahibimizle, kiranın kalanını vergi mevsiminin ilk birkaç ayında ödemek için görüştük. O zaman paramız olacağını biliyorduk. Telefon şirketi ile de aynı anlaşmayı yaptık. Vartayı atlatmıştık. İkinci vergi döneminin başına geldiğimizde, artık duygularımızla hareket etmiyorduk. Reklam vermeye başlamak için hala kendi cebimizdeki paraya güvenmek zorundaydık. Ancak bu yatırım farklıydı. Reklam, parayı savurup batırmak anlamına gelmiyordu. Bir önceki se­ne işe yaramıştı ve bu satış sağlayarak kazanç getiren paraydı: "Tanın­mıştık, güven duyan birkaç kişiye sahiptik ve çok iyi faiz koşullarıyla şahsi kaynak olarak 4 bin Dolar toparlamıştık. Ortaklarımızdan biri yaklaşık 3 bin Dolar yatırdı ve bu parayı koşullara uygun olarak ona geri verdik. Bütün senetleri ödedik.



İkinci vergi dönemi de başarılı geçti. Dersimizi almıştık. Faaliye­timizi, bankada, bir sonraki vergi dönemine kadar harcamalarımızı karşılayacak kadar nakdimiz olarak kapattık. Ne öğrendim:

>>Başarmak için, para, zaman, enerji ve defalarca gerilim yaşa­mak gerekir.

>>Bazı zamanlarda bir sonraki günü çıkaracağımdan emin ola­madım. Ortaklara sahip olmanın yardımı oldu.

>>Başarısızlığa uğramak, inancım konusunda iyi bir sınav oldu ve muhtemelen beni güçlendirdi. Kendinizle ilgili birçok şey keş­fediyorsunuz. Tanrıya inancın gücü yardımcı oluyor.

Alman Dersleri Kendi İşinize Uygulama
>>Doğru kararlar almanız gerekiyor. İşiniz kar etme ya da nakit akışı sağlama konusunda gerçekçi bir fırsata sahip olmadan para kaybediyorsa, o zaman onu kapatmalısınız. Satıştan kazandığınız her dolar için iki sent zarar ediyorsanız, bu, satışınız arttıkça kaybı­nızın artacağı anlamına gelir. Zararına bir işte satış hacmini artır­mak sadece zararı büyütür. Kısa sürede kendinizi, paranın kapıdan girdiğinden büyük bir hızla çıkıp gittiği bir konumda bulabilirsi­niz. Sınırsız miktarda nakdiniz olmaması durumunda, işi kapat­manız gerekir.

Kaynak: Ruth King’in "Küçük İşletmeler İçin Büyük Fikirler" adlı kitabından alınmıştır.

Read more...